.... sessizlik haksızlığa alkıştır. Haklılığın onuru yaşatır insanı... Susmanın utancı öldürür. O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan... Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya...
*** bir daha asla yaşayamayacağı aşkları teğet geçerken hep onu sevmeyenleri severek hep onu sevenin gözlerinden kalabalıklara kaçarak ... *** ...
tanımıyodun ki "ben"i gerçi tanımak istermiydin bilmiyorum.. güwenim yok bana.. hangi ben bendim hatırlamıyorum.. umrumda da degil hani.. yalnız oldugumda ben "ben" oluyorum galiba.. sessiz birazda çaresiz.. ama baska bi benlik benimkisi aslına bakarsan çözemedim bende çok...
gerçek sandığım yalanların kabus sandığım gerçekler sen sandığım hayallerim ben sandığım ise sadece yansımalarmış.. keşke gerçek olsaydı yalanların sahiden kabus olsaydı o gerçekler ya da ben gerçek bilseydim.. hayallerim gözümü kör etseydi...
gizler sıralandı arkanda izler ele werdi yasağı.. sözler ise yaraladı aşkı.. ben kızgın, kalbim kırgın.. sen suskun, gururun kayıp.. yıkılırken ben sen utançla başbaşa wicdanı yok sayarken ben aslında hala bi umut bekliorum.. ...
gürültülü kalbim bir kargaşa telaş.. yenileniyorr... onarıyor kendi kendini yine kendi merhemiyle.. kulaklarımda notalar; iyi geliyo melodi.. bizim şarkımız öyle diil mi?!
Kahkahalarım yankı bulsun, çınlasın hıçkırıklarım kulaklarında... gözyaşlarım içine aksın! sorularım rahatsız etsin ruhunu korkuların hep beni barındırsın!!.. sen'le ben biz olmakdan çıkalım.. mümkünse birbirinden bağımsız iki yabancı olalım!!...
Yawaş yawaş çektim perdeleri aramıza... Görmek, duymak, anlamak dahi istemiyorum.. Unutmama izin wermeni, hatta warlıını bile hissetmemek istiorum... Sadece saklan perdelerin arkasına...
Galiba çok dokundu söylediklerin! Hala çınlıyor kulaklarımda cümlelerin.. hatırlamak istemiyorum. Mücadele ettikce daha da canlı beliriyor o anı zihnimde.. Gözlerindeki o nefreti çok daha iyi...